Son Olsun

  Parmaklarımın artık göstermeye yetmediği yaştaydım, Hakikatin şahit duvarları yıktığı mahkemede. Sonradan anlamadım, önceleri de göremedim, Ki zaman da yetmiyordu beklemeye. Gerekecekse kusmak nefreti, Gözyaşları, suskun tebessümlerdir. Çünkü acıdır bilekleri konuşturan, Elvedaları gizleyen kapı arkalarına. … Okumaya devam et Son Olsun